Expert op het single zijn en newby met het hele taken gedoe, leek het me wel leuk om hieraan een artikel te wijden. Want was is nu eigenlijk leuker? Persoonlijk vind ik dit een erg moeilijke vraag. Ik ben altijd iemand geweest die er heel veel vrede mee had geen vriend te hebben, echt waar! Tot mijn zeventiende gaf ik sowieso niets om jongens, en toen ik wel langzaam interesse kreeg was alles meer voor de fun. Sinds een aantal maanden heb ik wel een vaste vriend en dan kruipt bij mij weer echt de gedachte binnen: hoe heb ik ooit zonder hem gekunt? Hoe het ook zij; ik ben in de positie om voor beide ''situaties'' te pleiten en dat ga ik ook zeker doen!

Voordelen van het ''single'' zijn

• Je hebt geen enkele verplichting en hoeft niemand per sé te plezieren.
• Geen verplichte feestjes bij vage kennissen en familie. Je hoeft niet het lieve meisje uit te hangen dat een goede indruk moet maken op mensen waar ze eigenlijk niets mee gemeen heeft (behalve dan hun zoon).
• Je hebt genoeg tijd om af te spreken met je vriendinnen.
• Je kiest waar je heen gaat, wanneer je erheen gaat en hoe je ergens heen gaat. Helemaal zelf. 
• Geen ruzie te hoeven hebben nadat je iets te lang naar meneers zin met een jongen hebt gepraat.
• En nog beter: niet jaloers te hoeven zijn als híj met een ander meisje praat.
• Je hoeft aan niemand verantwoording af te leggen.
• Je kunt dragen en je make-up opdoen, zoals je wilt. Dat jongens neon roze nagels en UGG's niet mooi vinden is (nu) niet jouw probleem.

Voordelen van het ''taken'' zijn

• Het gevoel van verliefd zijn en houden van iemand is heel fijn. Zeker als het wederzijds is.
• Ook al zijn jongens niet zo talkative; je hebt altijd iemand om mee te praten.
• Je krijgt eigenlijk iedere dag een complimentje, wat erg goed is voor je zelfvertrouwen.
• Je hebt altijd iemand om iets gezelligs mee te gaan doen.
• Het geeft je een gevoel van veiligheid dat er altijd iemand voor je is.

Heb je een relatie of ben je happily single?